Sevgi Gerçek Olmalı

Çabalar yeterli Değil

İlknur ARSLAN

Gazete Köşesi   A+a-

İlknur ARSLANİlknur ARSLAN 
ilknur@euroimaj.de
Basit bir Selam ile başlamak, her zaman seviyeli tavrımızdan çevremize karşı daha samimi gelebilir. Tecrübelerime dayanarak
söylemek isterim ki, kendim olmaktan hiç vazgeçmedim.
Bu sebepten konumumda sizleri sevgili Euro İmaj okurlarını selamlıyor ve bana
Euro İmaj dergisinde yer veren ekibime teşekkürlerimi sunmaktan gurur duyarım.
Bugün ve ilerleyen zamanlarda, Bilhassa manevi açıdan desteğe ihtiyacı olan
herkese sesimi duyurabilmek, sorulara cevap aramak,yardımlaşmak amacımızdır. Euro İmaj´ a her türlü desteği ve gerekli yerlere
yönlendirmesi, yardımlaşması için minnettarız. Birçoğunuz beni çok iyi tanır. Tanımayanlar için kendimi size kısaca özetliyeyim.
Adim İlknur Arslan, 39 senedir Fürth Bavyera Şehrinde ikametgâh etmekteyim. Sizler sevgili okurlar birer bensiniz, bende sizim.
Neden mi?
Örneklerle dolu birçok bağlantılı noktalarımızdan birisi, bizim kim olduğumuz ve nereden nereye geldiğimizdir.
 
Şöyle bir geçmişe göz atalım. Mesela Almanya ya ilk gelen misafir isçi benim anneannem oldu. Eşini ve çocuklarını getirdi bir zaman sonra. Bunların her birisi nesillerini iyi yetiştirebilmek için senelerce her türlü işi yaptılar.
Nesilden nesille neler deyişti değil mi? Evet, ben ve siz, hatta çocuklarımız ayni mücadele içindeyiz. Benim yaşımda olanların çoğunu kendi
özünden kopmuş görüyorum. Çocuklarımız ise daha zor şartlar altında mücadele veriyor. Almanya da Türk olmak mı?
Türk olarak Vatanını tanıma imkânı bulamamak mı? Bitmek bilmeyen hayat mücadelesi, bir türlü rayına oturmayan düzensiz Maddiyat sorunları, biz büyükleri
etkilediği kadar çocuklarımızı da etkilerken onların gelecekleri için aldığımız kararlar bile yetersiz kalıyor bazen. Herkes okadar şanslı değil, bizim elimizden bu kadar geliyor, daha iyisini sen yap da bana da bakarsın gibi birçok basit ama umutsuz bırakan cümlelerle büyüdük ve büyütüyoruz. Ben şanslıyım ben öyle büyümedim diyemem.
Herkes gibi zoru da gördüm ama sevgiyi en çok gördüm. En güzeli de, kendim sevgiyi büyütüp herkesle paylaşmasını bildim…
Örnek olabildiysem ne mutlu bana! İtiraf edelim; Bencillikle ve kendi hedeflerimiz için peşimizden gelenleri gideceğimiz yolda sürüklemekteyiz.
Rotasını kaybetmiş insanlar yetiştiriyoruz. Çünkü ümitsizlik ve çaresizlik sonucunda verilen ve alınan kararların hepsinde payımız var. Bu nedenle eksik kalan her şeyi tamamlayabilmek için başka çarelere başvuran veya sonucunu göremeden kendini olur olmaz istikamete yönelten çocuklarımız gelişmekte…
 
E bunları
biliyoruz ama geç oldu artık, demenin bir faydası yok!
Tutabileceğin her elin bir faydası var ve bunu görebilmek için kendi elinden gelen faydadan yararlanmalı herkes, hem kendisi, hem de çevresindekiler.
Kendine hayran bırakan tek nesil atalarımız olmamalı. Atalarımızın bize bıraktığı mirası elden ele verebilmek için, onları unutturmamak
için, güç ve ilham almamızı gösteren her detayı gururla, sevgiyle, sabırla her yerde, her zaman vermeliyiz…
Onun yerine ayagimizin tökezlediği ilk konuda hemen pes edercesine mücedelelerden vazgeçip kötü örnek olmaktan vazgeçmeliyiz.
Nerde kaldı hırsımız, azmimiz?
Kendimi size bir pedagog olarak değil, siz olarak tanıtmak istedim. Herkesin içinde bir ben varım. Çünkü ben bunu görüyorum.
Sizde görebilirsiniz, istemek yeterli.
Nasıl mı?
Bu yaşıma kadar her zaman çocuk kaldım. Büyüklerimi dahi çocuk gibi gördüm sevdim ve hiç sevgimin sönmesine müsaade etmedim…
Nerde Negatif çekim varsa uzaklaştım, kendimi bildiğim için başka bir ben aramadım. Yaratabildiğim kadar imkân, verebildiğim kadar sevgi ve saygı saçtım
etrafıma…
Bunların hepsini tek başıma yapmadım! Her kim, hangi rol ile hayatımda yer aldıysa, hepsinden birer örnek çıkarıp kendimi tamamladım. En bastan sevgili ailem, akrabalarım, dostlarım ve çocuklarım büyüttü beni. Beni ben yapan herkese çok teşekkür ederim. Hayatimi
ve içinde olan biten her şeyi olduğu gibi kabul edip seviyorum. Elimden geldiği kadar herkese, büyük, küçük ve bir can taşıyan her varlığa
sevgi ile yaklaşıyorum ve görüyorum ki bunun olması olmadığından daha yararlı, çünkü güç veriyor. Kendini olduğun gibi sev ve onu elden ele mutlaka ver. Sabırlı olmayı da unutmuyoruz bu arada. Ancak o zaman daha çok hayata bağlanır ve mücadele verebilirsin.Sevgili okurlarım, buraya kadar okuduğunuz gibi hiçbir nefret ve şiddet içermeyen sözlerimde geleceğe değer veren ve sağlıklı bir nesil yetiştirmek isteyen biriyim, eminim aynı fikirdeyiz.
Genel haberlerde zaten her türlü şiddet bulunmakta onun için bu konulara yer vermedim. Sizlerin sorularınız varsa cevaplamaya ve elimden gelen yardımı sunmaya hazırım.
Euro İmaj ailesine ve okurlarına teşekkür ederim. Hep beraber büyüyüp sevgi dolu bir aile olacağımızdan eminim.
Diğer tüm yazıları için buraya tıklayın!
Adınız
:
Mail
:
Mesajınız
:
Bu içeriğe ilk siz yorum yapın!
yazar'ın diğer yazıları
makale kategorileri
dergi sayıları
son gelişmeler
öne çıkanlar