Page 41 -

Cehennemi satın alan adam! BAKIŞ

B ildiğiniz üzere yüzyıllar önce nemi kim alır ki?”
kiliseler cennetten topraklar
Martin Luther “ben alıyorum,
satıyorlardı. Cahil halk ise, “ölünce neyse parası vereyim” dedi.
cennette yerimiz hazır olsun” diye Yargıçlar cehennemi Martin’e
bu oyuna alet oluyor, böylece pa- bedava verdiler!
pazlar ve kilise zenginleşiyordu. Duruşma sonunda Martin
Ancak herkes öyle değildi. kapının önüne çıktı ve duruşma
Bunun bir kandırmaca olduğunu, sonucunu merak eden binlerce
cennetten toprak satın alınama- kişiye seslendi:
yacağını söyleyen Martin Luther “Cehennemi satın aldım, benim-
mahkemeye çıkarılmıştı. dir. Bundan sonra oraya kimseyi
Yargı, o zamanlar da dini kulla- almayacağım, korkmayın!”
nanların elinde oyuncaktı. Duruş- Cehennem korkusu kaybolan
ma sırasında Martin yargıçlara halk böylece kilise baskısından
seslendi; kurtulmuştu. Bundan sonra halk
“Milleti cehennemle korkutup, özgür beyinlere sahip olmaya baş-
cenneti para karşılığı satıyorsunuz. ladı ve Almanya aydınlanması 500
Sıkıysa cehennemi satsanız ya?” yıl önce böylece sıradan ve çok
Yargıçlardan biri sordu: “Cehen- akıllı bir olayla başlamış oldu.

Emel Sayın anlatıyor..

O zamanlar tığ gibi delikan- verdiğini görmüştüm...
lı, cepte para çok. Oyuncu Bıraktım takibi, banktaki
bir de, Mavi Boncuk filmini adama yaklaştım: “tanıyor
çekiyoruz. musunuz o az önce size para
Bir gün setten çıktık eve veren adamı?” dedim.
gidiyoruz. “Adını bilmem, sormam
Ben Lalelide oturuyorum. da, her gün para verir bana”
Kemal, benden önce çıktı. dedi.
Herkes yevmiyesini almış, Teşekkür ettim.
taksiyle giden gitti, kendi Az ilerdeki lokantaya
arabasıyla giden gitti. gittim: “Az önce gelen beyin
Ben baktım ki Kemal yürü- borcu mu var size?”dedim.
yerek gidiyor; üç kilometre Tanımadılar beni: “Kemal
var gideceği yere. Her gün Abinin mi, yok hayır bize her
yürüyerek gidip geliyor. gün evsizler uğrar, yemek
Merak ettim, nereye gidiyor yediririz, o da sağ olsun, on-
bu adam böyle diye. ların yemek masrafını öder...”
Uzun süre yürüdü, sonra dedi.
bir bankta bir adam yatıyor- Ertesi gün Kemal’in yanına
du. gittim.
Kaldırdı adamı, bir şeyler “Sen ne güzel bir adamsın
konuştular, sonra cebinden ya.” dedim, ne olduğunu an-
para çıkarıp verdi. Şaşırmış- layamadı, sarıldım ağladım..
tım. “Ölme sen benden önce”
Sonra biraz daha ilerde dedim, ama dinletemedim...
bir lokantaya girdi, bir şey Alıntıdır
yemeden çıktı, oraya da para
2016 www.euroimaj.de n 41