Page 52 -

Cömert Fakir Hikayesi

Cömertliği dillere destan yapmak da benim gücüm
olan Hatim-i Tai’ye derler ki: dahilindedir. Bunu sizden
- Kendinden daha cömert esirgemem hiç uygun olur
birini gördün mü? mu?
- Evet gördüm. Bunu dinleyen arkadaşla-
- Kimmiş o? rı tekrar sorarlar:
KISSADAN HİSSE - Yetim bir gence misafir - Yetim gencin ikramına
olmuştum. Bana bir koyun karşılık siz de ona bir şey
kesip ikram etti. verdiniz mi?
Koyunun bir yeri çok Hatim-i Tai der ki:
hoşuma gitti. Yemin ederek - Verdim ama pek mühim
(burası çok lezzetliymiş) sayılmaz.
dedim. Genç, dışarı çıktı. - Ne verdiniz?
On koyunu varmış. Birisini - Üç yüz deve ile beş yüz
Uğur Koçer’in yazısı daha önce kesmişti. Do- koyun.
kuzunu da şimdi kesmiş. - O halde sen ondan
Kıssa, Arapça kökenli bir söz- Benim sevdiğim kısımları daha cömertsin.
cük olup, pay veya ders çıkarıl- pişirip önüme getirdi. Ben - Hayır, o genç benden
ması gereken ‘anlatı’ demektir. olanların farkında değildim. daha cömerttir. Zira o malı-
Kıssadan hisse, yani ‘anlatılan- Giderken kapının önündeki nın tamamını verdi. Ben ise
dan pay’, ‘hikâyeden ders’. kanları görünce sitemle malımın çok azını verdim.
sordum: Bir fakirin, yarım ekme-
Kaybolan Elli Kuruş: - On koyunun onu da ğinin tamamını misafire
Zamanın birinde, mahallenin kesilir mi? vermesi mi mühimdir, yoksa
çocukları aralarında oynarlarken, - Sübhanallah bunda bir zenginin sürüsünden
çocuklardan biri cebindeki tek şaşılacak ne var? Bir şey bir deveyi misafirine ikram
parası ve tüm harçlığı olan elli sizin hoşunuza gitmiş. Bunu etmesi mi?
kuruşu kaybettiğini fark eder.
Tüm çocuklar bir olur kaybolan
elli kuruşu aramaya koyulurlar
fakat bir türlü bulamazlar. Parası
kaybolan çocuk çok üzgündür.
“Paramın kaybolduğuna mı
yanayım, evden yiyeceğim azara
mı yanayım?” der gibi üzgün
üzgün aramaya devam ederken,
arkadaşlarından birisi eve koşar,
kendi harçlığından elli kuruş alıp
gelir ve kimseye hissettirmeden
bir yere bırakır. Ardından da,
“Buldum, bak senin elli kuruş
buraya düşmüş” der.
Parası kaybolan çocuk heye-
canla gelir, parayı yerden alır,
bakar ve “Bu para benim değil,
benim paramın üstünde 1964 ya-
zıyordu” der ve parayı yine aldığı
yere bırakır.
Bu kıssadan çıkan hisse ne
ise; insanların acil ihtiyacı olan,
nitekim odur. Doğru sözcüğü siz
bulun. Şu bir gerçek ki, içimizde-
ki o 1964 basımı parası kaybolan
çocuklar, maalesef ölmek üzere.
Güzel ahlâk üzerinde olun.
n 52 www.euroimaj.de 2016